Ten utwór od paru lat kojarzy mi się tylko i wyłącznie z listopadem. Z przemijaniem, nad którym się zastanawiamy choćby z racji odwiedzania 1 listopada grobów bliskich.
Nie lubię tego miesiąca. Smutny, szary, melancholijny, ciemny - nic tylko się gdzieś głęboko zakopać i przeczekać. W sumie można pomyśleć, miesiąc-jak miesiąc. Powinnam go lubić, że akurat w tym czasie daje mi tyle do przemyślenia, zastanowienia się, powspominania tych, których już nie ma ze mną i za którymi strasznie tęsknię...
W tym roku pierwszy raz nie pójdę na groby bliskich, ale wiem, że gdzieś tutaj, gdzie teraz jestem zapalę wieczne światełko, żeby w jakiś sposób połączyć się z tymi, których zabrakło.
Johnny Cash.
what have I become?
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt
my sweetest friend
everyone I know
goes away in the end
and you could have it all
my empire of dirt
[...]
